(Foto: Het afgewerkte beeldje van Poekie)
Kijk eens goed naar dit beeldje. De zwarte vacht met de tan aftekeningen boven de ogen. De witte borst. De oortjes die net iets naar buiten staan. Dit is Poekie, en wie de foto hieronder bekijkt, herkent hem meteen. Dat is precies de bedoeling.
Maar wat je op deze foto níét ziet, zijn de 38 uur die eraan voorafgingen. In dit artikel nemen we je mee achter de schermen, van foto tot laatste laagje.
Het begint met één foto
(Foto: de bronfoto van Poekie)
Maak kennis met Poekie, ons demomodel. Aan de hand van Poekie tonen we exact wat je van een 3D Pets-beeldje mag verwachten en wat wij nodig hebben om eraan te beginnen: één goede foto. Meer niet. Geen 3D-scanner, geen fotostudio, geen ingewikkelde opdrachten voor je huisdier ("Zit! Blijf! Kijk in de camera!", we weten allemaal hoe dat afloopt).
Vanuit die ene foto bouwen we het volledige beeldje op. De houding, de verhoudingen, en vooral: elke kleurvlek op exact de juiste plaats. Vergelijk de foto en het beeldje maar eens naast elkaar. De tan wenkbrauwvlekjes, de aflijning rond de snuit, de witte borst die uitloopt tussen de voorpootjes: het klopt allemaal.
Het digitale boetseerwerk
(Foto: het handmatig inkleuren van het 3D-model)
Voor er ook maar één gram filament gesmolten wordt, gebeurt het belangrijkste werk op het scherm.
Het 3D-model van dit beeldje bestaat uit 1,66 miljoen kleine driehoekjes: het digitale equivalent van boetseerklei, maar dan op microniveau.
En dan komt het echte handwerk: het inkleuren. Zeven verschillende kleuren filament worden handmatig toegewezen aan het model, vlek voor vlek, precies zoals de vacht van de echte hond loopt. Dit is geen automatische filter of een druk op de knop. Dit is digitaal schilderen, met de foto van de klant ernaast als referentie.
Een beeldje inkleuren neemt al snel een 3 à 4 uur in beslag. Hier ontstaat de gelijkenis. Niet in de printer, want die voert alleen uit wat wij getekend hebben.
De cijfers die niemand vermoedt
Klaar? Dit zijn de cijfers achter dit ene beeldje van 18 centimeter hoog:
- 2.686 kleurwissels. Bijna drieduizend keer wisselt de printer van filament om elke kleurvlek op de juiste plaats te leggen.
- 122 meter filament. Meer dan een voetbalveld aan draad, laagje per laagje opgebouwd.
- 388 gram materiaal, verdeeld over 7 kleuren.
- 38 uur printtijd. Eén dag en veertien uur. Langer dan een volledige werkweek van een deeltijdse job voor één hondje.
De printer draait 's nachts gewoon door terwijl heel het huis slaapt. En elke ochtend staat er weer een paar centimeter meer chihuahua op het printbed.
Millimeterwerk
(Foto: de close-up van het snoetje)
Zoom eens in op het snoetje. Zie je de structuur van de vacht? Die textuur is geen toeval: de printlaagjes bootsen de richting en het reliëf van echte haartjes na.
De ogen glanzen zoals echte hondenogen. Ze worden heel precies met een fijn penseel bedekt onder een laagje UV-hars, dat na het uitharden perfect glazige oogjes geeft. Het neusje wordt met een speciaal laser-gesneden glazen vijltje opgeboend. Het vijltje heeft het equivalent van schuurpapier met korrel 10.000!
Dit soort detail is waar we het verschil maken. Een beeldje herken je op twee meter afstand aan de kleuren. Maar het is op tien centimeter, in je handen, dat het je raakt.
Waarom dit alleen kan met de juiste machine
Poekie werd geprint op onze Bambu Lab H2C, het nieuwste vlaggenschip met dubbele printkop, waarvan 1 printkop tijdens het printen 6 verschillende spuitmonden kan wisselen. Dat klinkt technisch, maar het komt hierop neer: doordat in totaal 7 spuitmonden het werk verdelen, besparen we op dit ene beeldje 778 gram verspild filament en bijna 2.700 extra kleurwissels tegenover een gewone printer.
Minder verspilling, strakkere kleurovergangen, en een resultaat dat we anders simpelweg niet zouden kunnen leveren. We investeren in dit materiaal om één reden: jouw huisdier verdient beter dan "goed genoeg".
Van foto tot vensterbank
Poekie is ons demomodel, maar elk beeldje dat ons atelier verlaat, begint hetzelfde: met een foto van een huisdier dat iemand graag ziet. Soms als eerbetoon aan een trouwe vriend die er niet meer is. Soms gewoon omdat die kleine schat een plekje op de kast verdient.
